UITGELEZEN
Same Old blues van Henk Smeijsters

De ondertitel "de therapeutische waarde van blues en rock, een persoonlijke vertelling" vat goed samen waar Henk Smeijsters het over wil hebben in dit boekje. Na een crisis en tijdens de daarop volgende burnout vond hij zichzelf weer terug dank zij "de innerlijke vrijheid en assertiviteit die de muziek van onder andere de Stones oproept". De klassieke muziek en de piano gingen aan de kant en Henk nam de Gibson en zelfs de Fender Stratocaster (het instrument van rocklegendes als Jimi Hendrix en Eric Clapton) ter hand.
Een fikse midlife crisis zou ik diagnostiseren. Onder het kopje "Jumpiní Jack Flash" poogt Henk te beschrijven hoe de Stones de assertiviteit prediken. Onder het kopje "Blues power" gaan de existentiële gedachten en de "slow hand" van Eric Clapton onder het mes. Onder het kopje "from the cradle" krijgen we de muzikale biografie van Henk voorgeschoteld, van de eerste pianoles via de schoolband tot de boven al genoemde Fender Stratocaster.
Het is altijd moeilijk om de effecten van muziek te beschrijven. Maar met zijn gortdroge en analytische stijl schrijft Henk de enorme impact, die rockmuziek inderdaad kan hebben, regelrecht het graf in. Ik weet niet precies wat Henk bedoelt met "de analogie van persoonlijke kracht en assertiviteit die kenmerkend is voor bluesrock". Bij een Stones-concert denk ik aan een dampende en stampende menigte en de performance van de jonge Mick Jagger brengen nog steeds bij mij aangename rillingen teweeg. Dus in navolging van Jumpiní Jack roep ik "jump Henk, jump!" Niks geen geneuzel over de diepere betekenis van teksten, niks geen gepiel met een gitaar: "let it go man, let it goooooo!"

Same old blues, Henk Smeijsters, Heerlen: Melos, 2005. ISBN 978-90-802654-4-8